Architektura Projektanci domu Paul Heim i Albert Kempter, którzy zostali zaproszeni przez organizatorów wystawy do wzięcia w niej udziału mieli wcześniej już duże doświadczenie w projektowaniu wielorodzinnych domów mieszkalnych na kilku wrocławskich osiedlach. Forma budynku zgodnie z zasadami modernizmu jest prosta i pozbawiona większych ambicji artystycznych. Jest on prostopadłościanem zwieńczonym płaskim dachem z wysuniętym okapem. Od strony południowej dołączono jeszcze półokrągłą poczekalnię dla pasażerów tramwaju. Dom posiada żelbetową konstrukcję szkieletową wypełnioną cegłami żużlowymi. Nie jest podpiwniczony, funkcję piwnicy pełni parter, gdzie umieszczono komórki do użytku lokatorów oraz warsztat, który obecnie zaadaptowany jest na mieszkanie. Na trzy kondygnacje mieszkalne prowadzi jedna umieszczona centralnie klatka schodowa. Do mieszkań prowadzą galerie usytuowane po stronie zachodniej. Orientacja taka jest nietypowa, gdyż zazwyczaj galeriowce buduje się na osi wschód-zachód. Zdaniem architektów takie usytuowanie i forma budynku były próbą sprawdzenia tego typu budownictwa w specyficznym klimacie Śląska. Budynek posiada osiemnaście mieszkań, po sześć na każdym piętrze, z których cztery mają powierzchnię 48 m², a dwa pozostałe 60 m².