Budowa Warstwa słowna pieśni składa się z trzej trójwersowych zwrotek pisanych ośmiozgłoskowcem (4+4) o nieregularnych rymach XAA.
Treść Utwór ukazuje duszę, która po śmierci przybywa na zieloną łąkę i płacze. Ktoś (według didaskaliów św. Piotr) pyta o powód smutku. Gdy dusza mówi, że nie wie, gdzie się udać, rozmówca pociesza ją i obiecuje zaprowadzić do raju. Eschatologiczne zagadnienie losów duszy po śmierci przybiera w utworze formę prostej i wyrazistej scenki. Nawiązuje do popularnych w piśmiennictwie średniowiecznym wizji, ukazujących wędrówkę duszy po zaświatach. Oprócz raju i piekła pojawiały się w takich utworach miejsca pośrednie, będące strefą oczekiwania. Jednym z takich wyobrażeń była zielona, ukwiecona łąka, położona w pobliżu Nowego Jeruzalem (np. w Dialogach Grzegorza Wielkiego). Motyw łąki może też wiązać się z psalmem 23 („Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach”), który wykorzystywany był podczas pogrzebów.
Tradycja Pieśń przeniknęła do folkloru i utrzymuje się dotąd w żywej tradycji, wykonywana przy obrzędach