Jozue II Kuareńczyk (gyyz; ኢያሱ, Iyasu II lub Ijasu II, nosił przydomek Kuareńczyk ponieważ pochodził z ludu Kuara, imię tronowe Alem Seged gyyz; ዓለም ሰገድ, co znaczy "ten któremu kłania się świat", ur. 21 października 1723, zm. 27 czerwca 1755) – cesarz Etiopii w latach 1730–1755 z dynastii salomońskiej. Był najdłużej rządzącym władcą w Etiopii w XVIII wieku.
Pierwsze lata panowania thumb|W pobliżu pałacu Fasil Ghebbi toczyły się walki wewnętrzne, w wyniku których Jozue II umocnił swoją pozycję w państwie|240x240px thumb|Cesarzowa Myntyuab ukazana u stóp Marii z Dzieciątkiem Jezus na rycinie z 1748|314x314px Po śmierci Bekaffy jego żona, Myntyuab przejęła rządy w swoje ręce. Ukrywała śmierć męża dopóty, dopóki nie sprowadziła z Kuara swoich krewnych. Gdy pozycja Kuareńczyków umocniła się na dworze w Gonderze, ogłosiła śmierć Bekaffy i mianowała nowym władcą swego syna Jozuego II, zwanego Kuareńczykiem. Na początku swojego panowania Jozue musiał walczyć z możnowładcami, którzy nie chcieli dopuścić do rządów ludu Kuara. Jako pierwszy rozpoczął rokosz ras bituedden Zegijorgis, wyruszając do Uehni Amba, aby sprowadzić stamtąd księcia Uelde Gijorgisa i osadzić go na tronie Etiopii. Pod Uehni Amba stoczyła się bitwa, którą ras Zegijorgis przegrał. Następnie walki wybuchły w Gonderze. Przeciwnikami Jozuego byli kolejno Hyzkyjas (pol.