Po wybuchu I wojny światowej wraz z eskadrą Flik 1 trafił front na terenie Galicji, gdzie prowadził loty rozpoznawcze, pod koniec listopada 1914 roku został przeniesiony do eskadry Flik 13, gdzie był starszym pilotem i zastępcą dowódcy eskadry. W dniu 16 lutego 1915 roku w czasie swojego 49 lotu bojowego na rozpoznanie, w czasie zamieci śnieżnej został zmuszony do lądowania na terenie zajętym przez wojska rosyjskie i po spaleniu samolotu dostał się do niewoli. W niewoli rosyjskiej przebywał tylko 6 dni, a po ucieczce ukrywał się przez cztery miesiące na terenie Lwowa, do czasu zajęcia tego miasta przez wojska austro-węgierskie w dniu 22 czerwca 1915 roku.
Po odzyskaniu wolności, został wysłany na teren Tyrolu, gdzie był początkowo w eskadrze Flik 17, a następnie w eskadrze Flik 16 w Villach, w grudniu 1915 roku został dowódcą tej ostatniej eskadry. Rozpoczął wtedy loty rozpoznawcze na froncie włoskim. W czasie tych lotów, latając jako pilot w dwumiejscowym samolocie rozpoznawczym Hansa-Brandenburg C.I, zestrzelił cztery samoloty przeciwnika.