Działacze „Beskidu Śląskiego” zdawali sobie sprawę, że w terenie zdominowanym turystycznie przez Czechów i Niemców jedyną realną szansą rozwijania polskiej turystyki jest budowa własnej bazy w górach. Pierwotnie Zarząd Towarzystwa podjął zamysł odbudowy spalonego schroniska na Ropiczce. Przejęto w tym celu od Oddziału PTT „Beskid Śląski” z polskiego Cieszyna parcelę na Ropiczce (w zamian za spłacenie 5.000 koron czeskich ciążącego na niej długu). Ze względu jednak na kłopotliwy dojazd do parceli z odbudowy zrezygnowano. W zamian za to zapadła decyzja budowy nowego, polskiego schroniska na Kozubowej, gdzie w 1925 r. Towarzystwo zakupiło odpowiednią parcelę. Oddanie do użytku schroniska miało miejsce 8 września 1929 r.
Z inicjatywy W. Wójcika w 1932 r. zmieniono nazwę na Polskie Towarzystwo Turystyczno-Sportowe „Beskid Śląski”, a działalność Towarzystwa została rozciągnięta na kulturę fizyczną i różne dziedziny sportu (z wyłączeniem wszakże piłki nożnej). Jednocześnie w miejsce sekcji zorganizowano oddziały terenowe, których w 1938 r. było 27. Od 1922 r. Towarzystwo wydawało kwartalnik organizacyjny pt. „Przewodnik turystyczny” (od 1935 r. – „Przewodnik Turystyczno-Sportowy).