Czterokrotnie skutecznie bronił zdobytego pasa w 1971, wygrywając kolejno z: Piero Del Papą 5 czerwca w Caracas przez nokaut w 1. rundzie, 21 sierpnia w Caracas z Eddiem Jonesem na punkty, 26 października w Miami z Gomeo Brennanem przez TKO w 12. rundzie i 15 grudnia w Cleveland z Doyle Bairdem przez nokaut w 8. rundzie.
W pojedynku o unifikację tytułów mistrza świata 7 kwietnia 1972 w Miami Bob Foster znokautował Rondóna w 2. rundzie. Po tej porażce Rondón przeniósł się do wagi ciężkiej, ale w przegrał tam trzy kolejnej walki (pokonali go; Ron Lyle przez TKO w 2. rundzie oraz Ernie Shavers i José Manuel Urtain na punkty). Później walczył ze zmiennym szczęściem. Pokonali go m.in. Tom Bogs, John Conteh i José Roman. Walka z Romanem 6 czerwca 1974 była ostatnią w karierze Rondóna.
Późniejsze życie Rondóna było nieszczęśliwe. Został umieszczony w zakładzie psychatrycznym, a później skazany na więzienie za napad. Zmarł w biedzie i zapomnieniu w wieku 54 lat.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wenezuelscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej Kategoria:Zmarli w 1992