Pomimo rozlicznych obowiązków nadal prowadził lekcje w wileńskich gimnazjach.
Po II wojnie światowej, w 1945, organizował Miejską Bibliotekę Publiczną w Białymstoku, pod koniec 1945 rozpoczął pracę w Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie. Od końca 1946 aż do przejścia na emeryturę w 1968 pracował w Bibliotece Narodowej w Warszawie, jednocześnie wykładał bibliografię w Katedrze Bibliotekoznawstwa UW. Jest autorem wielu haseł do Polskiego Słownika Biograficznego, Słownika pracowników książki polskiej, Encyklopedii wiedzy o książce.
Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera W-VI-13-3-16).
Publikacje Jego zainteresowania i prace naukowe skupiał na bibliografii i pedagogice, szczególną uwagę poświęcając historii szkolnictwa. Opracowywał i publikował bieżące bibliografie regionalne, dotyczące głównie województw wileńskiego, białostockiego, poleskiego i nowogródzkiego: Wileńska Bibliografia regionalna za lata 1929–1932, ukazująca się w cyklu półrocznym, dot.