Mają one na celu niszczenie okrętów wojennych i statków przeciwnika, ograniczenie im swobody manewru, zwiększenie niebezpieczeństwa ruchu w określonych rejonach akwenów morskich oraz zmuszenie przeciwnika do angażowania znacznej liczby trałowców do ich likwidacji. Szczególną odmianą aktywnych zagród minowych są zapory manewrowe złożone głównie z min pływających stawianych na trasie przemarszu sił nieprzyjaciela. Zapory aktywne stawiane są przede wszystkim przez lotnictwo i okręty podwodne w jak najkrótszym czasie i możliwie w sposób skryty w celu zaskoczenia przeciwnika, także przez szybkie okręty nawodne, np. niszczyciele, rzadziej przez stawiacze min.
Podczas II wojny światowej, szczególne znaczenie miały zagrody stawiane przez niemieckie niszczyciele i ścigacze na wodach brytyjskich na przełomie 1939 i 1940 roku oraz systematyczne minowanie wód niemieckich przez lotnictwo alianckie.