Jefim Gieorgijewicz Jewdokimow (ros. Ефи́м Гео́ргиевич Евдоки́мов, ur. w Kopalu w obwodzie siemirieczeńskim, zm. 3 lutego 1940 w Moskwie) – rosyjski komunista, funkcjonariusz Czeka/OGPU, jeden z organizatorów czerwonego terroru w czasie wojny domowej w Rosji, członek KC WKP(b) (1934–1938), zastępca komisarza ludowego transportu wodnego ZSRR (1938).
Życiorys Od czerwca 1907 członek partii socjalistów-rewolucjonistów, w lutym 1908 aresztowany, w maju 1908 zwolniony, w lutym 1909 ponownie aresztowany, skazany na 4 lata katorgi; wyrok zamieniono na 3 lata więzienia. W marcu 1912 zbiegł z więzienia, w lipcu 1912 aresztowany, skazany na osiedlenie w guberni permskiej, od kwietnia do września 1917 w armii rosyjskiej, 1917–1918 w Centrosojuzie, od marca do listopada 1918 kierownik wydziału WCIK, od kwietnia 1918 w RKP(b), od czerwca do grudnia 1918 szef Wydziału Specjalnego Czeka guberni moskiewskiej, 1919 słuchacz kursów Akademii Sztabu Generalnego. Od stycznia 1920 szef działu tajno-politycznego Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Południowego, 1920 szef działu tajno-politycznego Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Południowo-Zachodniego i szef Krymskiej Grupy Uderzeniowej.