4 ust 1 dekretu)Dekret Krajowej Rady Narodowej z dnia 13 listopada 1945 roku o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego „Film Polski” ()..
W 1945 podjęto decyzję o przejęciu na potrzeby przedsiębiorstwa hali sportowej przy ul. Łąkowej 29 w Łodzi i jej adaptacji na halę zdjęciową. W pomieszczeniach tych zrealizowano pierwszy polski powojenny film fabularny – Zakazane piosenki (reż. Leonard Buczkowski).
W 1952 obowiązki przedsiębiorstwa przejął Centralny Urząd Kinematografii, a w 1957 w Naczelny Zarząd Kinematografii Ministerstwa Kultury i Sztuki. „Film Polski” został przekształcony w przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą filmów polskich za granicę i kupowaniu zagranicznych tytułów w celu dystrybucji na terenie Polski poprzez Centralę Dystrybucji Filmów. W wyniku ustawy z 1987 roku o demonopolizacji rynku kinematografii, rozpoczęto przekształcanie przedsiębiorstwa. W latach 1988-1992 spółka zajmowała się dystrybucją kinową w Polsce i za granicą, oraz wydawaniem filmów na kasetach VHS, początkowo we współpracy z ITI Home Video a następnie za pomocą własnego oddziału „Film Polski Vision”. Ostatecznie ustąpiła ze względu na złe wyniki finansowe oraz wysoką konkurencję ze strony prywatnych dystrybutorów.