W listopadzie 1929 biskup Beniamin został przeniesiony na katedrę zletowsko-strumicką, zaś w 1934 został biskupem braniczewskim.
W kierowanej przez siebie eparchii braniczewskiej wzniósł 19 nowych cerkwi, budował również nowe domy parafialne. Był zwolennikiem świętosawia i aktywnie wspierał działające w jego duchu organizacje. Podczas II wojny światowej utrzymywał 40 serbskich duchownych, którzy uciekli przed okupantem ze swoich parafii, w monasterze Rawanica i monasterze św. Paraskiewy udzielał pomocy pozbawionym opieki dzieciom.
Zmarł 28 maja 1952 w Belgradzie. Został pochowany w soborze w Požarevacu.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Serbscy biskupi prawosławni Kategoria:Serbscy biskupi prawosławni w Macedonii Północnej Kategoria:Zakonnicy monasteru Rakovica Kategoria:Biskupi braniczewscy Kategoria:Absolwenci seminarium duchownego w Kiszyniowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Pirocie