Miller and Gregory utworzyli system adresowy oparty na liczbach pozaskończonych, nazwany tumblers, który pozwalał odwoływać się do dowolnej części pliku.
Grupa kontynuowała swoją pracę, jednak już na granicy bankructwa. W 1983 Nelson spotkał jednak Johna Walkera, założyciela Autodesk, i grupa podjęła prace nad Xanadu, korzystając z finansowego wsparcia Autodesku.
Programiści kierowani przez Gregory'ego ukończyli oprogramowanie napisane w języku C, chociaż nie pracowało ono tak poprawnie, jak tego oczekiwali. Nowa grupa programistów wynajęta z Xerox PARC postanowiła zatem napisać oprogramowanie na nowo w języku Smalltalk. Spowodowało to podział grupy Xanadu na dwie frakcje, zaś Autodesk wyznaczył termin ukończenia prac, który był poza zasięgiem zespołu. W sierpniu 1992 Autodesk zdystansował się od projektu, ten zaś przyjął nazwę Xanadu Operating Company, która borykała się z wewnętrznymi sporami i brakiem funduszy.
Charlie Smith, założyciel kompanii o nazwie Memex (od pomysłu Vannevara Busha), wynajął wielu programistów Xanadu i kupił licencję na Xanadu, jednak firma popadła wkrótce w kłopoty finansowe, zaś nieopłacani programiści odeszli, zabierając ze sobą komputery.