Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku znalazł się w Kołomyi, następnie powrócił do Zakopanego. Do lutego 1940 roku pełnił funkcję kuriera, kursującego na Węgry. Następnie przez Budapeszt i Split przedostał się do Francji, gdzie wstąpił w szeregi polskiej 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Za ratowanie rannych podczas kampanii francuskiej 1940 roku został odznaczony francuskim Krzyżem Wojennym (Croix de Guerre). Po zakończeniu walk wraz z dywizją udał się do Szwajcarii, gdzie został internowany. Podczas internowania aktywnie uczestniczył w życiu sportowym i turystycznym żołnierzy, startując również w międzynarodowych i lokalnych zawodach narciarskich (od 1943 roku w barwach Skiclub Davos).
Po zakończeniu internowania w 1945 roku powrócił na terytorium Francji. Wówczas też - wraz z innymi narciarzami - postanowił utworzyć polską drużynę narciarską, która miałaby startować w zawodach zorganizowanych we Francji oraz Szwajcarii. Drużyna taka została utworzona pod kierownictwem por. Józefa Hamburgera, i - przy wsparciu m.in. Aleksandra Bobkowskiego, przedwojennego przewodniczącego Polskiego Związku Narciarskiego – dopuszczona do startów w zawodach organizowanych przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS) m.in. w Zermatt i Chamonix.