Później kolejno był docentem w prowadzonych przez prof. Jana Szarguta Katedrze Podstaw Techniki Cieplej i Instytucie Techniki Cieplnej. W 1975 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego. Był kierownikiem studiów doktoranckich.

Z dniem 1 października 1978 przeszedł z Instytutu Techniki Cieplnej Politechniki Śląskiej do filii Politechniki Łódzkiej, która miała siedzibę w Bielsku-Białej i był tam organizatorem oraz kierownikiem Katedry Termodynamiki na Wydziale Budowy MaszynHistoria i działalność Zakładu Silników Spalinowych Katedry Silników Spalinowych i Pojazdów ATH, 16 lutego 2013.

Równocześnie zasiadał w Komitecie Termodynamiki i Spalania Polskiej Akademii Nauk, a także przewodniczył sejmikowi województwa bielskiego. Był aktywnym członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego. Filia Politechniki Łódzkiej w 2001 usamodzielniła się stając się Akademią Techniczno-Humanistyczną. Działał w NSZZ Solidarność, a w późniejszym czasie w Komitecie Poparcia Lecha Kaczyńskiego.

W swoim dorobku ma ok. 50 publikacji i 60 opracowań dla przemysłu. Wypromował 11 doktorów, m.in.