Rzeźba jakoby następnie trafiła do Rzymu i z woli Oktawiana Augusta została przewieziona do miasta Brixia, które właśnie przyjęło tytuł Colonia Augusta. Tam w 69 roku n.e. Afrodytę miano przerobić na Wiktorię piszącą na tarczy i ozdobioną dwoma pierzastymi skrzydłamiClara Stella, Brixia. Scoperte e riscoperte, Skira, Milano 2003, s. 77..
Posąg został odkryty 20 lipca 1826 roku, podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w pobliżu rzymskiej świątyni Capitolium. Skrzydlata Wiktoria wkrótce stała się znana w całej Europie. Kiedy w roku 1859 Napoleon III gościł w Brescii, poprosił o wykonanie kopii, którą zamierzał zaprezentować w Luwrze. Na niektórych dziewiętnastowiecznych grawiurach i fotografiach można zobaczyć Wiktorię z hełmem Marsa i owalną tarczą. Te dodatki, wykonane prawdopodobnie z gipsu, dołączono do posągu w roku 1838, ale wkrótce z nich zrezygnowano. Giosuè Carducci uznał tę rzeźbę za antyczny wzorzec piękna i opisał ją w roku 1877 w swojej odzie Do Wiktorii (Alla Vittoria)Michele Saponaro, Carducci, Garzanti, Milano 1940, s.