Od 1941 pełnomocnik KC KP(b)B w obwodach mińskim i poleskim, jeden z organizatorów radzieckiego ruchu partyzanckiego na Białorusi, od października 1942 do maja 1943 dowódca mińskiego zgrupowania partyzanckiego, od maja do sierpnia 1943 na leczeniu w Moskwie, od sierpnia 1943 do lipca 1944 dowódca zgrupowania partyzanckiego strefy borisowsko-biegomlskiej od 11 września 1943 do 3 lipca 1944 sekretarz podziemnego Komitetu Obwodowego KP(b)B w Mińsku. Od 20 lipca 1944 do 1948 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rady Obwodowej w Mińsku, 1948-1950 przewodniczący Rady ds. Kołchozów przy Radzie Ministrów ZSRR na Białoruską SRR, od 20 maja 1949 do 17 lutego 1960 członek KC KP(b)B/KPB. Od 1950 do stycznia 1954 I sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)B/KPB w Pińsku, od stycznia 1954 do marca 1959 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rady Obwodowej w Brześciu. W latach 1954–1962 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR, 1947–1955 deputowany do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR.