Spotyka się też alternatywne sposoby zapisu indeksu: C(0), G#(4), F(6); C, G#, F czy C0, G#4, F6. Ta ostatnia notacja częsta jest w programach komputerowych i elektronicznych instrumentach.
W oktawy oznaczane są kolejnymi symbolami: C‚‚‚ C‚‚ C‚ C c c’ c’’ c’’’.
W konwencji angielskiej zamiast użycia znaczków przy literach zwielokrotnia się litery: CCC CC C c cc ccc.
W literaturze niemieckiej spotyka się indeksy dolne przed lub po literze dla oktaw niższych: 2C, C2; 1C, C1; a indeksy górne (tylko po literze) dla oktaw wyższych: c1, c2. System ten stosowany jest czasami w Polsce.
Notacja MIDI obejmuje kolejnych 128 wysokości tonu różniących się o półton (0-127). Najczęściej C0 to w MIDI #12, C4 - #60, ale u niektórych producentów bywa, że notacja jest przesunięta o oktawę w górę lub w dół.
„Środkowe c” Ważnym pojęciem w kontekście numeracji oktaw jest tzw. „środkowe c” (ang. middle C). Jest to dźwięk odpowiadający klawiszowi c', znajdujący się mniej więcej w połowie klawiatury fortepianu (nieco w lewo od geometrycznego środka, który we współczesnych fortepianach przebiega pomiędzy klawiszami e' i f'). Należy mieć na uwadze, że dźwięk ten może znajdować się daleko od środka skali niektórych instrumentów lub w ogóle poza ich skalą. W notacji jest to dźwięk c', w zachodnich - C4.