Członek RKP(b)/WKP(b) od 1919, w latach 1940-1941 szef Wydziału Specjalnego NKWD 29 Korpusu Piechoty, od 1941 do 1944 szef Wydziału Specjalnego NKWD/Wydziału Kontrwywiadowczego 16 Dywizji Piechoty. 14 lutego 1944 mianowany pułkownikiem bezpieczeństwa państwowego, a 22 września 1944 komisarzem bezpieczeństwa państwowego, od 10 lipca 1944 do 16 marca 1953 ludowy komisarz/minister spraw wewnętrznych Litewskiej SRR. Od 9 lipca 1945 generał major. Kierował działaniami aparatu bezpieczeństwa i wojsk NKWD w zwalczaniu antykomunistycznego i antysowieckiego podziemia (także polskiego) na terenie Litewskiej SRR. Od 30 grudnia 1944 do 15 lutego 1949 członek Biura Politycznego KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Litwy, od 19 lutego 1949 do 22 września 1952 zastępca członka Biura Politycznego KC KP(b)L/KPL. 30 maja 1953 zakończył służbę w organach bezpieczeństwa. Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 2 kadencji.