materialne pozostałości i przekształcenia dokonane przez człowieka na przestrzeni dziejów. Czas nie gra tutaj roli. Wykorzystując tę samą archeologiczną metodykę i metodologię można badać zarówno neolityczne społeczności, jak i ludzi żyjących w XX, a nawet w XXI wieku. Z tego powodu amerykańscy archeolodzy zaczęli badać swój świat, swoją rzeczywistość. Dlatego też nazywali taką archeologię: ‘archeologią nas samych’.
Z kolei kluczową pracą, która ufundowała dzisiejsze zainteresowania badawcze w ramach archeologii współczesności jest książka pod redakcją Victora Buchliego i Gavina Lucasa. W największym skrócie, autorzy książki dowodzili, iż archeologia może być ważnym sposobem badania współczesności. Dali oni praktyczne i, co ważne, teoretyczne podstawy do archeologicznego sposobu badania otaczającego nas świata. Jest bowiem wiele wydarzeń i procesów historycznych, również z niedawnej przeszłości, które nie pozostawiły po sobie dokumentów pisanych, które może zbadać historyk, czy też nie zostały zapamiętane przez lokalne społeczności, które mógłby wydobyć antropolog kulturowy w trakcie wywiadu etnograficznego. Słowem, jest wiele wydarzeń, o których można mówić tylko i wyłącznie poprzez rzeczy;