Wraz z wybuchem I wojny światowej, w 1914 został powołany do wojska, w którym m.in. służył jako tłumacz w moskiewskim szpitalu wojskowym dla jeńców wojennych, przedłożył raport o sytuacji na froncie, od 1915 służył w II syberyjskim batalionie kolejowym w pobliżu Przemyśla, w 1915 został też awansowany na chorążego. Od 1916 zastępca dowódcy kwatermistrzowskiej części III Oddziału Polowych Kolei Konnych Frontu Zachodniego w Homlu, w 1917 zastępca szefa warsztatu oddziału.
Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu członek sekcji wojskowej rady w Homlu, aktywny w okresie tzw. puczu Korniłowa. Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) pełnił szereg funkcji w Radzie Najwyższej Gospodarki Narodowej (WSNCh) RFSRR (Высший Совет Народного Хозяйства), m.in. został pełnomocnikiem ds.