7 lutego 1941 właściciele statku zostali poinformowani, że zostanie on zarekwirowany przez RNZN, w ręce Marynarki został dostarczony 5 marca i został przystosowany do roli stawiacza boi (danlayer) – okrętu współpracującego z trałowcami i stawiaczami min, oznaczającego bojami obszary wodne mające zostać zaminowane lub mające być oczyszczone z min. Oprócz tego okręt został wyposażony w sonar i bomby głębinowe – mógł także służyć jako antisubmarine minesweeper (AS MS – trałowiec ZOP). W czasie wojny załogę stanowiło 12 osób.
Do służby, już jako HMNZS Kaiwaka (T14), wszedł 21 maja (lub 25 maja) pod dowództwem kapitana rezerwy RNZN A. K. Griffitha. Okręt wszedł w skład 25 Minesweeping Flotilla (25 Flotylli Trałowej) bazując początkowo w Auckland, czasami używany był także do holowania celów.
W marcu 1942 Kaiwaki i „Coastguard” pomagały przy zakładaniu pól minowych w pobliżu Fidżi, okręt powrócił do Auckland po sześciu tygodniach. Kaiwaki kilkakrotnie odwiedził Wellington i przez dwa miesiące, do końca czerwca 1943, pracował tam jako stawiacz boi. W październiku 1943 i maju 1944 znajdował się w Hauraki Gulf pomagając przy oczyszczaniu postawionych tam wcześniej pól minowych.