Piotr Giermogienowicz Smidowicz (ros. Пётр Гермогенович Смидович, ur. 19 maja 1874 w Rohaczowie, zm. 16 kwietnia 1935 w Moskwie) – rosyjski działacz komunistyczny, bolszewik, przewodniczący Komitetu Wykonawczego Moskiewskiej rady Miejskiej (1918), członek Centralnej Komisji Kontroli RKP(b) (1921-1922).
Życiorys 1891-1894 studiował na Uniwersytecie Moskiewskim, z którego został wydalony, od 1895 za granicą, członek Belgijskiej Partii Socjalistycznej, 1898 ukończył Wyższą Szkołę Elektrotechniczną w Paryżu, po czym wrócił do Rosji. Od 1898 członek Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, 1900 aresztowany, 1901-1903 za granicą, 1908 aresztowany i skazany na osiedlenie w guberni wołogodzkiej, 1910 zwolniony. 1910-1917 pracował w elektrowniach w Kałudze w Moskwie, od marca 1917 członek Moskiewskiego Komitetu SDPRR(b), członek Komitetu Wykonawczego Moskiewskiej Rady Miejskiej, członek Prezydium WCIK i Prezydium Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej. Od 24 lutego do 3 sierpnia 1918 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Moskiewskiej Rady Miejskiej, 1919 przewodniczący Moskiewskiego Sownarchozu, 1920 szef zaopatrzenia 5 Armii Frontu Południowego i przewodniczący Trybunału Rewolucyjnego Frontu Południowego, uczestnik likwidacji powstania Antonowa, a w 1921 powstania kronsztadzkiego.