Był autorem przebudowy stacji kolejowej Zakopane, przeprowadzonej w latach 1937–1939 z uwagi na odbywające się w Zakopanem Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1939.

W czasie kampanii wrześniowej po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 3373.

Jego matka w 1940 została deportowana (wraz z córką Janiną i synem Stanisławem) przez władze sowieckie na teren obecnego Kazachstanu, gdzie zmarła w 1943.

Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (20 lipca 1939) „za zasługi przy przebudowie stacji Zakopane”.

Upamiętnienie