Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej został dowódcą szwadronów pieszych formowanych przez Ośrodek Zapasowy Kawalerii „Żółkiew”; szwadrony były potem skoncentrowane w rejonie Trościanica. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Prawdopodobnie na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-50 oznaczony numerem 977). Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 540 – 15 marca 1921 Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Niepodległości – 2 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej
Przypisy
Bibliografia