Powodem tak dużego opóźnienia były trudności z utworzeniem czcionki greckiej, greckie litery uzyskiwały rozmaite kształty, niektóre litery były pisane na kilka sposobów w tych samych rękopisach, ponadto język grecki stosował wiele skrótów i ligatur. Zniechęcało to potencjalnych wydawców. Drugim powodem opóźnienia był autorytet Wulgaty, który powodował, że zainteresowanie greckim tekstem było niewielkie.
Wprawdzie pierwszym wydrukowanym wydaniem greckiego Nowego Testamentu była Poliglota kompluteńska (1514), ale została ona opublikowana dopiero w 1522 i tym samym stała się drugim opublikowanym greckim tekstem Nowego Testamentu. Wydanie erazmiańskie stało się podstawą dla większości nowoczesnych tłumaczeń Nowego Testamentu w wiekach XVI–XIX.
Wydanie pierwsze Nie sposób ustalić, kiedy Erazm zdecydował się przygotować wydanie greckiego Nowego Testamentu. Wiadomo, że w 1512 roku kontaktował się w Paryżu z Jodocusem Badiusem (1462–1535) w sprawie wydania tekstu Wulgaty i nowego, zaktualizowanego wydania Adagiów (zbioru greckich i łacińskich przysłów sporządzonego przez Erazma). Do wydania tekstu Wulgaty nie doszło, a grecki tekst Nowego Testamentu nie był nawet brany pod uwagę. Zresztą w owym czasie Erazm nie był jeszcze przygotowany do wydania greckiego NT.