W finale zmierzył się ze zwycięzcą poprzednich igrzysk oraz pięciokrotnym mistrzem świata, Félixem Savónem. Kanadyjczyk przegrał walkę bardzo wyraźnie, zdobywając srebrny medal.
Występował na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1990 roku, na których zdobył tytuł mistrza oraz na igrzyskach afrykańskich rozgrywanych w Kairze, na których wywalczył brązowy medal.
Kariera zawodowa Jeszcze tego samego roku, w którym zdobył medal na igrzyskach, Defiagbon zadebiutował na ringu zawodowym. Do lipca 2004 r., Kanadyjczyk był niepokonany, wygrywając 21 walk, w tym 12. przez nokaut. 23 lipca 2004 zmierzył się z Rosjaninem Olegiem Maskajewem. Po wyrównanej walce przegrał niejednogłośnie na punkty. W rundzie 6., Kanadyjczyk był liczony przez sędziego. W styczniu 2005 doznał kolejnej porażki, przegrywając przez techniczny nokaut w 3. rundzie z Juanem Gómezem.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Biografia – BoxRec
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 Kategoria:Kanadyjscy