plama na gardle łączy się z rozległymi białymi obszarami po bokach szyi (jest to jedna z cech różniących kląskawkę mongolską od syberyjskiej). Kuper oraz spód ciała od piersi po okolice środka brzucha przybierają barwę rdzawopomarańczową u ptaka w świeżym upierzeniu. Sterówki czarne. Na skrzydłach widoczny duży biały obszar, obejmujący wewnętrzne pokrywy skrzydłowe oraz nasady lotek I i II rzędu. Widoczny zarówno w locie, jak i u siedzącego ptaka. U samicy na głowie i wierzchu ciała upierzenie szarobrązowe, pokryte brązowymi paskami; można dostrzec płową brew sięgającą do połowy pokryw usznych. Broda i gardło płowobiałe, pozostała część spodu ciała jasna, płowopomarańczowa.
Zasięg występowania Gatunek wędrowny. Gniazduje we wschodnim Kazachstanie, skrajnie południowej Rosji (Ałtaj), zachodniej Mongolii. Zimuje głównie w północnych Indiach i Nepalu. Jedna obserwacja w Bhutanie (dane z 2010), z kwietnia 1999. Na przelotach kląskawkę mongolską stwierdzono również w Chinach; wędruje przez Chiny i Tybet.