Biskup w okresie pierwszych trzech wieków. Sześć lat później zaczął pracę jako wykładowca patrystyki w Uniwersytecie edynburskim, gdzie wykładał przez trzy lata (1970–1973). Następnie przeniósł się do Uniwersytetu w Glasgow, gdzie przez czternaście lat prowadził katedrę teologii systematycznej. W tym samym czasie był wizytującym wykładowcą w Instytucie Badawczym Teologii Systematycznej londyńskiego King’s College. W 1984 przyjął stanowisko profesora dogmatyki w Szkole Teologii w Salonikach, kontynuując wykłady w Wlk. Brytanii jako wizytujący profesor. W 1986 wstąpił w stan duchowny. Tego roku otrzymał święcenia diakońskie, prezbiterat, a następnie został ustanowiony arcybiskupem w ramach Patriarchatu Konstantynopola i tytularnym metropolitą Pergamonu. Święcenia biskupie przyjął 22 czerwca 1986 w patriarszej cerkwi św. Jerzego w Konstantynopolu z rąk metropolity Miry Licejskiej Chryzostoma. W 2002 został przewodniczącym Akademii ateńskiej. W latach 2006–2007 był członkiem Świętego Synodu Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. Był współprzewodniczącym Międzynarodowej Komisji Wspólnej ds.