Było to ostatnie w historii spotkanie rozegrane przez tę reprezentację, tuż przed przekształceniem we Wspólnotę Niepodległych Państw.
We wrześniu 1993 roku Szerabokow został piłkarzem Kreminia Krzemieńczuk prowadzonego przez Borisa Strielcowa, gdzie pełnił rolę podstawowego środkowego obrońcy. W sezonie 1994/95, po przyjściu do klubu trenera Jewhena Rudakowa, stał się zawodnikiem rezerwowym i był wypożyczany do trzecioligowych zespołów Systema-Boreks Borodzianka oraz Skify-LAZ Lwów. Latem 1995 roku odszedł z Kreminia i przez pół roku pozostawał bez pracodawcy, trenując w tym czasie jedynie przez miesiąc z Karpatami Lwów. Pod koniec 1995 roku podpisał roczny kontrakt z Polonią Warszawa, prowadzoną przez Stefana Majewskiego (II liga). Po sezonie 1995/96 wywalczył z tym zespołem awans do I ligi. Zadebiutował w niej 3 sierpnia 1996 w zremisowanym 0:0 meczu przeciwko Wiśle Kraków. W rundzie jesiennej sezonu 1996/97 zanotował w polskiej ekstraklasie 11 występów, po czym odszedł do mistrza Słowacji Slovana Bratysława. Z klubem tym zdobył Puchar Słowacji 1996/97, po pokonaniu w meczu finałowym 1:0 Tatrana Preszów. Na zakończenie sezonu 1996/97 Slovan, który uznawany był za faworyta do tytułu mistrzowskiego, zajął w tabeli 3. miejsce.