We Francji wstąpił do podchorążówki. Żołnierz Brygady Strzelców Podhalańskich, uczestnik walk pod Narvikiem oraz kampanii francuskiej 1940. Zbiegł z kolegami z niewoli niemieckiej i przedostał się do nieokupowanej części Francji. Razem z kolegami jachtem popłynął do Gibraltaru. Burza rozbiła jacht u wybrzeża Hiszpanii i został aresztowany i osadzony w obozie Miranda de Ebro, w którym Hiszpanie uznali ich za komunistów. Według Alfonsa Jacewicza, "podchorąży Zakrzewski" był jednym z wybitnych przywódców młodych w obozie. Po kilku próbach ucieczki i w wyniku strajku głodowego więźniów oraz naciskowi alianckiej dyplomacji Polaków zwolniono i przez Portugalię dotarli do Anglii.
Został przyjęty do Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. W stopniu kaprala pełnił służbę w 304 Dywizjonie Bombowym Ziemi Śląskiej im. ks. Józefa Poniatowskiego i został odznaczony Medalem Lotniczym.
Szef Młodzieży Wszechpolskiej w Wielkiej Brytanii.
Dwukrotnie organizował bunt lotników: pierwszy (w sierpniu 1944) – przeciw brakowi pomocy dla powstania warszawskiego oraz drugi (w czerwcu 1945) – po cofnięciu uznania prawowitemu rządowi RP przez władze alianckie.
Po wojnie organizował studentów polskich w Europie Zachodniej, załatwiając im m.in.