Obydwaj należeli do głównych współzałożycieli najpoważniejszego w tej dziedzinie włoskiego czasopisma naukowego "Rivista italiana di numismatica", którym w późniejszych latach wspólnie kierowali.
Znacznie przyczynił się do popularyzacji numizmatyki we Włoszech, pisząc liczne artykuły fachowe i podręczniki praktyczne (1896-1915), w tym tłumaczone na angielski. W 1892 wraz z grupą entuzjastów (m.in. z Solone Ambrosolim, hr. Niccolò Papadopolim, Giulio Sambonem) współuczestniczył w powołaniu Włoskiego Towarzystwa Numizmatycznego (Società numismatica italiana). W 1906 przyznano mu medal londyńskiego Royal Numismatic Society. Był autorem klasycznego trzytomowego dzieła – pierwszej całościowej publikacji medalionów rzymskich (1912), posiadającej dotąd istotne dla nauki znaczenie. Jego zbiory numizmatyczne liczyły w chwili śmierci ok. 20 tysięcy egzemplarzy i w 1923 władze państwowe nabyły je dla Museo Nazionale Romano mieszczącego się w Palazzo Massimo alle Terme.
Najważniejsze publikacje Le monete di Milano da Carlo Magno a Vittorio Emanuele II (1884) Guida numismatica universale (1886) Saggio di bibliografia numismatica delle zecche italiane medioevali e moderne (1889) Monete romane (1896) [wyd. ang.