Florian Feliks Świeżyński (ur. 18 maja 1870 w Strykowicach Dolnych, zm. 24 listopada 1938 w Wilnie) – polski lekarz otolaryngolog i działacz oświatowy, pułkownik lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 18 maja 1870 w Strykowicach Dolnych, w ówczesnym powiecie kozienickim guberni radomskiej, w rodzinie Rajmunda i Marii z Olszowskich. Ukończył gimnazjum w Radomiu, a w 1893 roku Wydział Lekarski Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Wiedzę pogłębiał w Pradze i Berlinie. W 1896 roku osiadł w Wilnie, gdzie rozpoczął praktykę. Był jednym z założycieli wileńskiego „Sokoła” i zwierzchnikiem Towarzystwa Oświaty Narodowej na Litwę.
W 1914 roku został powołany do wojska rosyjskiego. W 1917 roku pełnił obowiązki starszego lekarza I Korpusu Polskiego w Rosji. W czerwcu 1918 roku powrócił do Wilna. Jako podpułkownik był jednym z organizatorów Samoobrony Wileńskiej, będąc szefem sanitarnym tej organizacji.