Opis obrazu Kompozycja malowidła dzieli je na dwie części: z prawej strony, na niewielkiej przestrzeni, artysta grupuje kilka postaci, by z lewej umieścić postać św. Izydora trzymającego w ręce różaniec. Na nim skupiona jest uwaga, na wpół przysłoniętej matki trzymające uratowane dziecko. Za nią, po prawej stronie, stoją dwie kobiety zwrócone ku sobie, wyraźnie zaaferowane cudem. Grupę postaci uzupełniają sylwetki dwójki dzieci, bawiące się wylewającą się ze studni wodą oraz pijący ją pies.
Alonso Cano, dzięki takiej kompozycji przedstawił dwa momenty legendy: uratowanie dziecka i uznanie świętości św. Izydora przez kobiety. Postać świętego jest wyizolowana, przedstawiony jest w sposób, w jaki maluje się portrety, wydaje się niemal niezaangażowany w wydarzenia. Jego postać cechuje pewna monumentalność. Malarz wykorzystał i zestawił barwy, które już u współczesnych mu zyskały uznanie: ciepłe brązy i zielone tony dopełnił barwami pomarańczy i czerwieni. Ostre kontury zastąpił modelunkiem światłocieniowym (chiaroscuro) z licznymi rozbłyskami światła i refleksami; postacie ukazane zostały w bardzo realistyczny sposób, przez co cud nabiera charakteru zwyczajnego zdarzenia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Alonsa Cano Kategoria:Święty Izydor na obrazach Kategoria:Obrazy w Muzeum Prado Kategoria:Malarstwo religijne