Krój i sposób noszenia Wykonany z tkaniny samodziałowej, obszerny i długi pled manta był istotnym, wielofunkcyjnym i wyjątkowo starym elementem odzieży męskiej, prawdopodobnie przejętym od zamieszkujących Półwysep Pirenejski Wizygotów. Okrywano nim plecy, zarzucano na głowę, noszono przerzucony przez jedno ramię, złożony po przekątnej zarzucano na oba ramiona. Zeszyty narożnik chusty służył jako kieszeń czy nawet torba lub worek, ale był również wykorzystywany jako kaptur. Do wyrobu tego elementu odzieży używano kwadratowego lub zbliżonego do kwadratu płatu tkaniny, który mógł być później zeszyty, tworząc rodzaj szerokiego na metr szala o długości dochodzącej do trzech metrów.
Kolorystyka i rodzaj zdobienia tkanin W zależności od regionu manta miała odmienną kolorystykę i typ zdobienia. Wyrabiano ją z tkanin gładkich, w kolorowe pasy lub w kratę. Końce szala ozdabiano pasmanterią, z reguły frędzlami, niekiedy skręconymi albo zakończonymi pomponami. Jasne lub nasycone barwy cieszyły się popularnością we wschodnich i południowych rejonach Półwyspu Iberyjskiego, natomiast tkaniny w odcieniach szarości czy błękitu oraz w kolorze brunatnym były noszone na ziemiach północnej i środkowej Hiszpanii.