Szamszi-Adad V (823-811 p.n.e.), syn i następca Salmanasara III, otrzymać miał trybut od wysłanników z Parsuy w trakcie swej trzeciej wyprawy do krainy Nairi.
W 781 r. p.n.e. Parsua była jedną z krain przeciw którym wyprawił się Argiszti I (786-764 p.n.e.), król Urartu. Asyryjski król Adad-nirari III (810-782 p.n.e.) wymienia Parsuę wśród podbitych przez siebie krain leżących w północno-wschodniej Nezopotamii i północno-zachodnim Iranie. Kolejnego najazdu na tę krainę dokonał w 744 r. p.n.e. Tiglat-Pileser III (744-727 p.n.e.) w trakcie swej wyprawy przeciw Namri i innym krainom w górach Zagros. Efektem tej wyprawy było zajęcie Parsuy, która przyłączona została jako nowa prowincja do Asyrii. Stolicą prowincji Parsua było miasto Nikkur. Stąd też w źródłach asyryjskich prowincja ta nazywana była czasem prowincją Nikkur. Jako asyryjska prowincja Parsua wiernie trwała przy Asyrii w trudnych początkowych latach panowania Sargona II (722-705 p.n.e.), kiedy to wiele innych asyryjskich prowincji w regionie przy wsparciu Urartu zbuntowało się przeciw temu królowi. W trakcie swych kampanii przeciw buntownikom w 716 i 714 r. p.n.e. Sargon II nagrodził Parsuę za jej wierność przyłączając do jej terytorium zdobyte przez siebie miasta w sąsiednich krainach. Po śmierci Sargona II Parsua bardzo rzadko pojawia się już w źródłach asyryjskich.