Na pierwszy rzut oka portret przedstawia młodą Andaluzyjkę o pełnej wdzięku twarzy lub dziewczynę z wyższych sfer z Sewilli z początku XVII wieku. Jak dowodzi Rogelio Buendia, tego rodzaju strój kobiecy przywdziewany był tylko podczas jednej uroczystości obchodzonej lokalnie, w Sewilli. Podczas ulicznej procesji młode panny z zamożnych domów, chcąc uczcić św. Kasyldę, przybierały piękne suknie i szły ulicami metropolii. Kluczem do zidentyfikowania postaci są trzymane w dłoniach dziewczyny róże: atrybut świętej.
Hiszpański pisarz Antonio Onieva w katalogu prac z madryckiego muzeum Prado wysuwa hipotezę, iż ukazana dziewczyna może być wizerunkiem pierwszej żony Francisca de Zurbarána, Beatriz de Morales. Na oficjalnej stronie muzeum Prado, dzieło Zurbarána widnieje jako Portret Elżbiety Aragońskiej.