Był wybierany do Rady c. k. powiatu sanockiego jako reprezentant grupy większych posiadłości: w 1867 (pełnił funkcję zastępcy członka wydziału), w 1870 (ponownie został zastępcą członka wydziału)Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353., ponownie był członkiem rady w 1871, 1872, 1874. Został wybrany posłem do Rady Państwa w Wiedniu VII kadencji (1885-1891 jako reprezentant wielkiej własności z powiatów Sanok, Brzozów, Lesko, KrosnoAlojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 357.). Był członkiem oddziału sanocko-lisko-krośnieńskiego C. K. Towarzystwa Gospodarskiego we Lwowie, później członkiem oddziału sanockiego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego.
Synami Leona Grotowskiego byli Stefan (1867, dyplomata) i Władysław (1871-1930, odziedziczył majątek po rodzicach)
Zmarł 4 czerwca 1922 w Wiedniu i tam został pochowany.
Na cmentarzu w Jaćmierzu znajduje się zabytkowa kaplica grobowa rodzin Ostaszewskich i Grotowskich.