Opis obrazu W 1636 roku, Francisco de Zurbarán przystąpił do namalowania portretu św. Wawrzyńca na zlecenie prawdopodobnie kardynała Gabriela Paleottiego lub dla klasztoru San José. Zgodnie z ikonografią chrześcijańską ukazał go z jego atrybutami: rusztem, na którym został przypalany i w dalmatyce, stroju przynależnym diakonowi. Ma na sobie białą albę oraz bardzo bogato zdobioną dalmatykę w kolorze ciemnej czerwieni. Taki strój diakonów Kościoła zachodniego został oficjalnie zatwierdzony przez papieża Sylwestra I, czyli prawie sto lat po śmierci Wawrzyńca. Czerwień stroju ma podkreślać męczeńską śmierć w imię Chrystusa. Zurbarán przyozdobił dalmatykę świętego w haftowaną postać świętego Pawła. Prawdopodobnie w ten sposób pragnął podkreślić rolę Wawrzyńca jako kontynuatora misji Pawła, który uważany jest za apostoła pogan. Wawrzyniec równie mocno pragnął nawrócenia Rzymu.Na lewej ręce Wawrzyńca znajduje się manipularz używany jeszcze w IX i w X wieku, symbolizujący kajdany jakie założono Chrystusowi na ręce podczas pojmania Go w ogrodach oliwnych. Prawa ręka Wawrzyńca przyciśnięta jest do piersi i wraz z oddanym wzrokiem skierowanym ku niebu, ku Chrystusowej Światłości, symbolizuje miłość i oddanie Bogu.