Od 17 XI 1941 do 4 I 1942 zastępca naczelnika OO NKWD Frontu Południowo-Zachodniego, 4 I – 4 VIII 1942 naczelnik OO NKWD Frontu Briańskiego, 23 IX 1942 – 29 IV 1943 naczelnik OO NKWD Frontu Woroneskiego, od IV 1943 naczelnik Zarządu Rejonowego (UKR) Smiersz Frontu Centralnego, a w latach 1944–1945 Frontu Białoruskiego i 1 Białoruskiego, potem Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od 8 I 1942 starszy major, od 14 II 1943 komisarz bezpieczeństwa państwowego, od 26 V 1943 generał major, a od 25 IX 1944 generał porucznik. W okresie XII 1945 - V 1946 UKR Smiersz Zabajkalsko-Amurskiego Okręgu Wojskowego, a V–X 1946 UKR MGB ZSRR tego okręgu, 27 XI 1947 – 3 I 1951 szef Głównego Zarządu Ochrony MGB ZSRR w transporcie kolejowym i wodnym. Od 3 I do 24 XI 1951 zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego Ukraińskiej SRR. W okresie XI 1951 – XII 1953 pracował w Gułagu, potem zwolniony z MWD, a 23 XI 1954 pozbawiony stopnia generała porucznika za „zdyskredytowanie się podczas pracy w organach”.