W 1945 był jednym z założycieli i organizatorów położonej w pobliżu Rechowot nielegalnej fabryki uzbrojenia i amunicji „Machon Ajalon”. Rozpoczął działalność w wywiadzie Hagany, będąc odpowiedzialnym za nielegalną imigrację Żydów z terenów państw muzułmańskich. W latach 1946–1951 koordynował aliję z terenów Iraku, od 1947 do 1949 również z terenów Syrii i Libanu, a w latach 1948–1949 także z Iranu. Po uzyskaniu przez Izrael niepodległości znalazł się w 1949 w gronie założycieli kibucu Ma’agan Micha’el, kontynuował także współpracę z wywiadem jako agent Mosadu był odpowiedzialny za tajną operację wojskową „Ezdrasz i Nehemiasz” w latach 1951–1952, podczas której ewakuowano z terenów Królestwa Iraku do Izraela 120 000 zagrożonych prześladowaniami irackich Żydów, w 1951 brał także udział w ewakuacji Żydów z Egiptu.

Bezskutecznie kandydował w wyborach parlamentarnych w 1951 z listy Mapai (Partii Robotników Ziemi Izraela), ostatecznie jednak znalazł się w składzie drugiego Knesetu 21 grudnia 1952, kiedy objął mandat po zmarłym Elijjahu Hakarmelim. Został członkiem dwóch komisji parlamentarnych – budownictwa oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości, a także komitetu wspólnego ds. wychowania fizycznego.