wykolejono 549 pociągów z paliwem, amunicją, sprzętem wojskowym i ludźmi. Łącznie podczas okupacji niemieckiej na Ukrainie partyzanci Fiodorowa stoczyli 158 potyczek z wrogiem, wykoleili 675 pociągów towarowych i 8 pancernych, wysadzili 47 mostów drogowych i kolejowych, zniszczyli dziesiątki kilometrów linii kolejowych, 26 składów i zbiorników paliwa i 39 składów broni i amunicji. 4 stycznia 1944 „za wybitne zasługi w rozwoju ruchu partyzanckiego i przejawianie przy tym odwagi i bohaterstwa” otrzymał tytuł Bohatera ZSRR po raz drugi.
Od kwietnia 1944 w służbie partyjnej, w latach 1944–1949 I sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)U w Chersoniu, w 1950–1952 w Izmailu, a od 1952 w Żytomierzu. W 1950 na kursach Akademii Nauk Społecznych przy KC WKP(b). 1957–1979 minister ubezpieczeń społecznych Ukraińskiej SRR, od 1979 na robocie społeczno-politycznej. Członek Prezydium Sowieckiego Komitetu Weteranów Wojny, przewodniczący Komisji ds. Byłych Partyzantów Wielkiej Wojny Ojczyźnianej przy Prezydium Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 1 do 11 kadencji i Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR od 1 do 7 kadencji.
Pochowany został na cmentarzu Bajkowa.