W pierwszym półroczu 1939 przebywał na kursie przygotowawczym do Wyższej Szkoły Wojennej, lecz ze względu na wybuch wojny we wrześniu 1939 został skierowany do 122 eskadry myśliwskiej, nad którą objął dowództwo. W trakcie działań bojowych wykonał 11 lotów, zestrzelił 1 samolot (Junkers Ju 87) i 1 uszkodził (Dornier Do 17). Na liście Bajana został sklasyfikowany na 416. pozycji. Zaliczono mu uszkodzenie jednego samolotu. Pod koniec września 1939 na rozkaz przełożonych na czele grupy pilotów przekroczył granicę rumuńską.
Od marca 1940 był dowódcą polskiej szkolnej eskadry myśliwskiej w Lyonie, lecz nie wziął czynnego udziału w kampanii francuskiej. Pod koniec czerwca 1940 poprzez Oran i Casablancę przybył do Wielkiej Brytanii. We wrześniu 1940 został dowódcą eskadry w 308 dywizjonie myśliwskim. Od kwietnia 1941 jako inspektor Polskich Sił Powietrznych na obczyźnie został przeniesiony do Dowództwa Lotnictwa Myśliwskiego RAF, gdzie pełnił funkcję oficera łącznikowego, a później oficera taktycznego. Następnie awansowany do stopnia majora objął dowództwo 315 dywizjonu myśliwskiego. Od 15 kwietnia 1943 do 16 stycznia 1944 był słuchaczem IV Kursu Wyższej Szkoły Lotniczej w Eddleton. We wrześniu 1944 został szefem Wydziału Wyszkolenia w Dowództwie Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.