5 listopada 1937 otrzymał stopień porucznika bezpieczeństwa państwowego, 28 lipca 1938 objął funkcję zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych Karelskiej ASRR, od 29 grudnia 1938 do 8 lipca 1940 był ludowym komisarzem spraw wewnętrznych tej republiki, od lipca 1940 do 26 lutego 1941 ludowym komisarzem spraw wewnętrznych Karelo-Fińskiej SRR, od 26 lutego do 31 lipca 1941 ludowym komisarzem bezpieczeństwa państwowego tej republiki. Kierował masowymi represjami wobec Finów mieszkających w Karelii, wielu z nich rozkazał deportować na Syberię. Od 31 lipca 1941 do 7 maja 1943 ponownie był ludowym komisarzem spraw wewnętrznych Karelo-Fińskiej SRR, a od 7 maja do 31 lipca 1943 ludowym komisarzem bezpieczeństwa państwowego tej republiki. 31 lipca 1943 objął funkcję naczelnika Zarządu NKGB obwodu gorkowskiego (obecnie obwód niżnonowogrodzki), a 4 czerwca 1946 ministra bezpieczeństwa państwowego Uzbeckiej SRR, od 3 stycznia 1951 był naczelnikiem Zarządu MGB w Kraju Chabarowskim, 9 lipca 1945 otrzymał stopień generała majora. W latach 1946–1958 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR. Od 6 lutego 1952 do 16 marca 1953 minister bezpieczeństwa państwowego Białoruskiej SRR, od 16 marca do 9 czerwca 1953 i ponownie od 21 lipca 1953 do 24 lutego 1958 minister spraw wewnętrznych tej republiki.