Po przeszkoleniu w Dajtkach pod Olsztynem został zatrudniony na stanowisku instruktora pilotażu w Aeroklubie Podkarpackim w Krośnie. W tym samym roku nabył uprawnienie pilota doświadczalnego II kl. Wspólnie z Andrzejem Abłamowiczem zapoczątkował nocne loty w Aeroklubie Podkarpackim. Od grudnia 1949 roku został zatrudniony w WSK Mielec w charakterze pilota-oblatywacza produkowanych i remontowanych tam samolotów. Dokonał oblotu ostatniego zbudowanego w Mielcu CSS-13 i pierwszego LWD Junak-2.
W 1952 roku związał się z PZL Okęcie, gdzie nabył uprawnienie pilota doświadczalnego I kl. i oblatał następujące samoloty: Jak-12A (seryjne egzemplarze), TS-8 „Bies” (seryjne egzemplarze) oraz prototypów: PZL-102 Kos (w tym dziewiczy lot) PZL-104 Wilga (w tym dziewiczy lot) MD-12 (badania prototypu) PZL-101 Gawron (badania pierwszego i drugiego prototypu)
W 1954 roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej przy Politechnice Warszawskiej. W 1959 roku uzyskał przeszkolenie na samolotach odrzutowych (Lim-2, Lim-5) i w 1961 roku brał udział w badaniach w locie samolotu odrzutowego TS-11 „Iskra”.