Od marca do listopada 1939 zastępca szefa Oddziału 5 Zarządu Politycznego Pogranicznych i Wewnętrznych Wojsk NKWD, 3 września 1939 mianowany komisarzem pułkowym, od 2 listopada 1939 do marca 1941 szef Zarządu NKWD obwodu białostockiego, od 17 kwietnia do lipca 1941 szef Zarządu NKGB obwodu białostockiego, od 28 kwietnia 1941 major bezpieczeństwa państwowego. Brał udział w organizowaniu wywózek polskiej ludności na Syberię i w zwalczaniu polskiego podziemia niepodległościowego – ZWZ.
Od lipca 1941 do lipca 1942 zastępca szefa Wydziału Specjalnego Frontu Zachodniego, od 20 stycznia 1942 zastępca szefa Grupy Operacyjno-Czekistowskiej Białoruskiej SRR, od 6 września 1942 do 22 kwietnia 1943 członek Rady Wojskowej Frontu Kalinińskiego, równocześnie przedstawiciel Centralnego Sztabu Ruchu Partyzanckiego przy Stawce Najwyższego Naczelnego Dowództwa Frontu Kalinińskiego, 14 lutego 1943 awansowany na pułkownika bezpieczeństwa państwowego, od kwietnia do listopada 1943 zastępca szefa Centralnego Sztabu Ruchu Partyzanckiego przy Stawce Najwyższego Naczelnego Dowództwa, 17 sierpnia 1943 mianowany komisarzem bezpieczeństwa państwowego, a 9 czerwca 1945 komisarzem bezpieczeństwa państwowego 3 rangi.