przypuszczalnie kierował się jednak ogólnym wrażeniem wyglądu. Przeprowadzono analizę DNA, uzyskanego z 25 mg tkanki pobranej z mięśnia piersiowego. Wynik wskazywał na niesłuszność traktowania tych dwóch gatunków jako taksony siostrzane.
Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: C. s. clarior (J.T. Zimmer, 1929) – północno-wschodnia Amazonia na północ od Amazonki; w Brazylii od Rio Negro na wschód do stanu Amapá i Gujany Francuskiej. Populacja w Gujanie prawdopodobnie należy do tego podgatunku. C. s. secundus (Hellmayr, 1904) – tęgosterzyk ekwadorski – zachodnia Amazonia – od południowej Kolumbii i południowej Wenezueli (południowy stan Amazonas) po wschodni Ekwador, północno-wschodnie Peru oraz północno-zachodnią Brazylię C. s. stictolaemus (Pelzeln, 1868) – tęgosterzyk mniejszy – południowa część brazylijskiej Amazonii, od rzeki Madeira na wschód po okolice niższego biegu Tocantins oraz Maranhão, na południe do północnego stanu Mato Grosso.
Morfologia Długość ciała mieści się w przedziale 16,5–19 cm. Masa ciała samców wynosi 14 do 22 g, samic 13–17 cm. Pozostałe wymiary (w mm), pogrupowane podgatunkami, przedstawia tabela: