W latach 1966–1969 kierownik Katedry Historii Powszechnej Nowożytnej w latach 1966–1969. Po wydarzeniach marcowych odszedł z UŁ i przeniósł się do Warszawy. W latach 1969–1971 był zatrudniony w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. W 1969 ubiegał się o wizę na leczenie córki w Wielkiej Brytanii. W ramach czystki antysemickiej władze wymusiły na nim wówczas opuszczenie kraju.

W marcu 1972 wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie otrzymał stanowisko profesora wizytującego na University of Nottingham, gdzie gościł jako wykładowca w 1964 i 1967, a następnie stałe zatrudnienie na w Coventry. Zajmował się dziejami ruchu robotniczego oraz historią państw anglosaskichWyjątkiem jest tu praca z bizantynistyki: H. Katz, Spór o marksistowską bizantynistykę fragmentem walki ideologicznej na terenie Anglii, „Kwartalnik Historyczny” 61 (1953), nr 3, s. 434–444.. Współpracował w Polsce m.in. z Feliksem Tychem, a w Coventry z historykiem Afryki Wschodniej . Przeszedł na emeryturę przed śmiercią, nie uzyskując pełnego świadczenia. Zmarł w wyniku choroby nowotworowej w 1990.