Jedyny okaz z Boliwii złapano w 1995 na 570 m n.p.m. w La Paz.
Ekologia Środowiskiem życia są pierwotne lasy wiecznie zielone. Podobnie jak większość ptaków z rodzaju Phylloscartes, tyrańczyk skryty żeruje pośród drzew w stadach mieszanych. Na tych samych zalesionych stokach, na których widziano P. parkeri, żeruje tyrańczyk okularowy (Pogonotriccus orbitalis), tyrańczyk skromny (Phylloscartes ventralis) i tyrańczyk łuskolicy (Pogonotriccus ophthalmicus). Zwykle ma ogon złożony. Najczęściej przedstawiciele P. parkeri odzywają się krótkim, ostrym dźwiękiem wydawanym co 0,5 do 3 sekund. Drugi z głosów nagranych przez Fitzpatricka i Stotza to tryl opisany jako „słodki”, po którym następuje powolna seria głosów kontaktowych. Przypuszczalnie śpiewają ptaki obu płci.
Brak kompletnych informacji o lęgach. W listopadzie 1985 obserwowano ptaki mogące stanowić grupy rodzinne, do jednej należała wspomniana w sekcji „Morfologia” młodociana samica. Powiększone gonady są obecne u pięciu okazów: samca z Boliwii (sierpień), trzech samców z Peru (sierpień, listopad) i jednej samicy z Peru (listopad). Wobec tych obserwacji okres lęgowy zdaje się trwać podczas pory suchej, osiągając największą intensywność między sierpniem a listopadem. Jest to typowe dla ptaków nizin i wyżyn Peru.