Na początku 1926 na skoczni rozegrano część mistrzostw Lwowa. Jednak zarówno zwycięzca Wilhelm Stolpe, jak i inni zainteresowani stwierdzili, że obiekt jest ciężki i kiepski, a oddawane skoki okazały się krótkie. Budowniczy zdecydował o przebudowie, tj. rozebraniu konstrukcji i zweryfikowaniu jej wad. Przeanalizowano też plany około 30 skoczni na świecie, po czym wybudowano nowy obiekt.
W ramach nowej konstrukcji wieża do rozbiegu mierzyła 8 m, pomost zeskoku miał 76 m. W dniu 16 stycznia 1927 ustanowiono rekord skoczni, który wynosił 38 metrów. Obiekt był na lato rozbierany, celem uniknięcia dewastacji.
Obiekt był własnością Karpackiego Towarzystwa Narciarzy. Ze skoczni korzystali zawodnicy klubu Czarni Lwów oraz inni sportowcy, wśród których wymienić należy m.in. Leszka Pawłowskiego, Bronisława Czecha, Aleksandra Bobkowskiego, Józefa Kaweckiego, Lepolda Worosza oraz Jana Jarzynę (rekordzistę Galicji w długości skoku sprzed I wojny światowej).
Wobec trudności z utrzymaniem skoczni, latem 1930 władze Towarzystwa podjęły decyzję o jej likwidacji.
Istnieją również informacje o drugiej skoczni w tym miejscu, wybudowanej w 1935, obecnie nieistniejącej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obiekty sportowe we Lwowie Lwów