Wiktora.
Po powrocie do Polski leczył się w Kuźnicach pod Zakopanem. Poprosił o wyjazd w celach leczniczych do Szwajcarii. Do 1926 przebywał również we Włoszech i Francji. Po kuracji pracował na Bielanach. W tym czasie miał incydent związany z chęcią przeniesienia się paulinów na Jasną Górę. Uzyskał nawet w tym celu pozwolenie władz kościelnych z Rzymu. Epizod ten zakończył się jednak powrotem na Bielany. W 1936 ks. Kulesza został rektorem kolegium bielańskiego. W 1938 przyjął urząd przełożonego domu zakonnego w Drui nad Dźwiną. Był też dyrektorem Gimnazjum im. Króla Stefana Batorego.
Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu okolic Drui przez Rosjan, ks. Kulesza dodawał otuchy księżom i zakonnicom, organizował pomoc materialną dla wywiezionych na Sybir i do Kazachstanu. Po agresji III Rzeszy na ZSRR władze opuściły Druję. Ludność poprosiła ks. Kuleszę, by stanął na czele obywatelskiego komitetu sprawującego władzę w mieście. Ostatecznie przystał na tę prośbę.